Krioterapia miejscowa ciekłym azotem

Jest to metoda leczenia polegającą na stymulującym zastosowaniu temperatur kriogenicznych dla wywołania i wykorzystania fizjologicznej reakcji organizmu na zimno w celu wspomagania leczenia chorób i dysfunkcji narządu ruchu. Zabieg wykonuje się aparatem do miejscowego nawiewu parami ciekłego azotu o temperaturze -160ºC. Zastosowanie: reumatologia, ortopedia, medycyna sportowa, neurologia, dermatologia.

 

Efekty terapeutyczne krioterapii miejscowej: podwyższenie progu bólu, miejscowe pobudzenie krążenia, wzmożenie wydzielania hormonów, zmniejszenie obrzęków, obniżenie napięcia, obniżenie aktywności procesów zapalnych, w połączeniu z kinezyterapią zwiększenie zakresu ruchomości stawów oraz siły mięśniowej, skrócony okres rekonwalescencji po urazach sportowych.